مهمترین نکته در آباداني:حرمت حریم خصوصی با طرح قوانین درست و بدون مماشات

سالهاست که مهمترین دغدغه ذهنی در زندگی من پیشرفت زمین و آبادانی آن و رسیدن به دنیایی جدید و درست و محترم است...


سالهاست که قساوت و شقاوت انسانها در همه عرصه ها را دیده و از این همه توحش تعجب کرده ام، که نه از جنس ریختن خون که از جنس کشتن روح است...


بدترین آدمهای روی این زمین زنان تخریب گر کوته فکر و مردان پرادعای سطحی نگرند، تفکراتی که خانه ها را از حریمی امن به محیطی فاسد بدل کرده که به راحتی از هم پاشیده و دیگر به قدرت سابق بر نمی گردد...


در اصل عنصر اصلی قدرت در معماری، پایداری خانواده و اصلاح قوانین مربوط به آن و حفظ حریم های خصوصی با طرح قوانین زیرکانه و بازدارنده است که به زعم من هنوز به مرحله تکاملی خود نرسیده و در کشورهای پیشرفته هم در مراحل تکوینی است:


پیشنهادانی چون:

1-تعیین قانون برای مجازات متعرضان به محرمات شرعی و نگاه درست به مقوله چند همسری مردان و طرح مجازات جدی برای خیانت و حرمت شکنی که قطعا قابل انجام در مراجع تشخیص می باشد؛


2-مجازات متعرضان به حریم خصوصی اشخاص و معاونان در بازی با حرمت اشخاص و روابط خصوصی آنان مانند مجازات زنانی خانه گرد و هرجایی که با ورود به منازل مزاحم زندگی و حرمت خانمهای محترم دیگری شد و با رفتارهای شیطانی و سوء استفاده از قوانین دارای تعارض و تزاحمی که وضع شده و اجبار به طلاق یا حرمان صاحبان آن حریم، قصد ورود به حریم شخصی دیگری نموده و اقدامات آنها باعث تزلزل حریم خانواده ها و نشر فساد و ناامنی و نفرت در جامعه می گردد.


3-طرح زمینه ابطال عقود بی مجوز و حرمت شکنانه بدون هیچ ترس و واهمه مرسوم و انتساب کلمه مناسب کار زشت این افراد به آنها، که بیشتر از هر حبس تأدیبی مؤثر و بازدارنده است.


4- و محرومیت از ارث فرزندان حاصل از این روابط بدون اجازه قانونی می تواند بسیار بسیار مؤثرتر از 2 ماه حبس تأدیبی ناشی از عدم ثبت نکاح بی مجوز و یا مجازات های ناشی از انکار زوجیت های احتمالی در قوانین کشورهای مورد مطالعه باشد.




در اصل بحث اصلی من در ایجاد قوانین دارای تزاحم با یکدیگر است که باید بدون تعارف با آنها برخورد کنیم، همه بر زندگی خود مسلطند و صاحب آنند و حق کنترل و نظارت بر آن را دارند و قانونگذار هم باید به آن حرمت گذاشته و ورود به این حریم را منوط به اطلاع به دادگاه و طرف مقابل و تحقیق و سپس دادن یا ندان اجازه که اذن نماید.


اما حریمی که هر کسی که با فتنه قصد آن را کند و مثلا بخواهد با ایجاد یک عقد عادی و اطلاع از الزام مرد به ثبت آن، بانوی یک زندگی را به بیرون رانده و یا او را واردار به سازش و یا طلاق کند، دیگر حریم خصوصی نامیده نمی شود و متأسفم که به این نتیجه رسیدم که این خود میدان دادن به یک فساد جدید و ایجاد فضای فتنه و بی شرافتی و ناامنی در جامعه است که به هر حال راه حلی هم برای حل آن توسط قانونگذار ایجاد شده است!!!


این تزاحم بین قواعد و اصول قانونی است که مورد اعتراض بنده است و روش تعارف و سکوت و مماشات و وادار کردن تلویحی زنی زجر کشیده به تحمل فسادی که تمام وجودش را سوزانده، و حبس و تأدیب خائنی بوالهوس و جسور چاره آن نیست؛


چاره اصلی ابطال عقد بی اجازه و حرمت شکنانه ناشی از ورود بی اجازه به حریم خصوصی زندگی دیگری و وارد کردن این قانون به قواعد حقوق عمومی و حرمتهای الهی است، نکته ای که در این بیت از غزل حافظ وجود دارد و من مطمئنم طرح آن کاملا حکیمانه و برای ایجاد جامعه امن جهانی و آبادی و صلاح است:


روا مدار خدایا که در حریم وصال

رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد



امری که قطعا می تواتم اعلام کنم که اصلا نمی تواند با خواست خدا سازگار باشد که حرمت و آبروی مؤمنی که از کعبه مقدستر است توسط سیاست بازان کم تربیت و کج فهم به بازی گرفته شده و پای افراد غریبه و رقابت جوی بیمار و حاسد به حریم زندگی فردی بی خبر از همه جا باز شود که حداقلش شوکهای روحی شدید و احساس نفرت و ناامنی و نهایتش قتلهای فجیعی چون آنچه در روزنامه ها می خوانیم می باشد.


حرمت هر زندگی به قدری است که باید حتما تکلیفش به صورت قانونی و عرفی روشن شود و هیچ کس حق ورود از چارچوب درب خانه ای را به نیت پلید و کثیف ویران کردن آن حریم ندارد و تمام معاونان چنین رفتاری باید مجازات شوند، تا وقتی این روش اصلاح نگردد و قوانین بازدارنده و تأدیبی حقوقی و کیفری زیرکانه برای آن تدوین نگردد، آبادی واقعی در زمین صورت نخواهد گرفت.




هر کس صاحب حریم خود است و وقتی این حریم با فرد دیگری مشترک شده، تصمیم به اجازه یا عدم اجازه به ورود شخص ثالث به این حریم نیز باید مشترک باشد و زمانی که قانونگذار خود را وارد این حریم کرده، نقض حرمت آن باید جزء قواعد حقوق عمومی قرار گیرد.




/ 0 نظر / 52 بازدید