دانشگاه علوم و تحقیقات، مستعد بهترین توسعه دانشگاهی

گرچه تحصيل در دانشگاه هاي خوب ديگري هم در مقدرات من هست و اين تجارب هم براي من و مسئوليتهاي ديگرم مهمند، اما شاید بتوانم بگویم بهترین دوران زندگی من در کنار اساتید خوبم در علوم و تحقیقات و سال بالایی هایی محترمی بود که هر کدام دارای عقیده و تزی در زمینه معماری و واقعا عالم و نظریه پرداز بودند، کسانی که دانشگاه های دولتی ایران هم در آن زمان چون آنها را پرورش ندادند.


گفتن نامشان از طرف من قطعا اجازه از طرف انها می خواهد اما نام بردن از معماران موفق ایران که دراين دانشگا دکترا گرفتند و در دانشگا هاي خوب ديگري هم درس خواندن بودند، باعث افتخار من است:

کسانی چون خانم دکتر پریسا علی محمدی عزیز، استاد محترمم آقای دکتر بهروز منصوری، آقای دکتر علیرضا تغابنی، و و و



دوستان عزیز همکلاسی دوران دکترا و سال بالايي هاي ديگرم در تبريز که همه از سادات جلیله آذربایجان بودند، سرکار خانم دکتر مهروش کاظمی شیشوان، خانم دکتر لیدا بلیلان و و و


آقایان و خانمهای محترمی که کتابها و مقالاتشان باعث شادی همیشگی ماست، مانند سرکار خانم دکتر فرح حبیب، خانم دکتر آزاده شاهچراغی، جناب آقای دکتر ماجدی، و و و


که نام بردن از همه این عالمان اجازه می خواهد که شرط همیشگی گفتار من است...


دیدن گفتمانهای توهین آمیز درباره دانشگاه های کشور آن هم از طرف افرادی غیرکارشناس و بعضا مغرض و در حسرت همین دانشگاه مانده ها، و انتشار آن در رسانه ها به بهانه آزادی بیان یا مخاطب محوری، جو نادرستی را درباره نقد این نوع فضاها ایجاد می کند وباعث توهم عده ای می گردد که اصلا نمی توانستند امتیاز ورود به این رشته ها را دریافت و حالا با قبولی در یک رشته دیگر در دانشگاهی دیگر، احساس قدرت کاذبی می کنند.


بسیاری از بار این تقصیر به گردن سازمان دهی نادرست دانشگاه آزاد اسلامی و ایجاد سیستم واحد برای دانشگاه هایی با افراد و توانایی ها و سیاست های متفاوت است.


در بسیاری از رشته ها و زمینه ها دانشگاه علوم و تحقیقات که بسیاری از واحدهای دیگر آن متفاوت بوده و البته ایراد جدی دیگر وارده به دانشگاه آزاد هم در عدم کنترل دانشجو و ادعای اوست که حال چرا باید اینقدر به شهریه او متکی بود که باز به پایه گذاری ابتدایی این دانشگاه و نیاز به اصلاح آن مروبط می شود که دادن وام به دانشجو و پس گرفتن پس از تحصیل عملی مناسبتر است.


به هر صورت افراددرخشانی در رشته های ممتاز این دانشگاه فارغ التحصیل و توهین به این دانشگاه و نقد غیرمنصفانه و تمسخر آن قابل قبول نیست.



واقعیت امر این است که دانشگاه های بزرگ ایران با تغییر در گرایش و تخصصی کردن امور و گسترش آزمایشگاه ها و کارگاه ها و ارتباط با صنعت هیچ فاصله ای از دانشگاه های خوب دنیا نخواهد داشت و قطعا همه همکاران خوب من می توانند به زبان انگلیسی تسلط و مقالات و بیانات خودر ا به این زبان تنظیم نمایند و البته هرجا که نیاز باشد، حتما این اتفاق خواهد افتاد.


کمی منصفانه صحبت کردن به نفع همه ماست و بهتر است همه پای خود را به اندازه گلیم خود دراز کرده و در اموری که تخصص ندارند و یا اجازه طرح بحث ندارند، وارد نشوند.


نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

تا همه صومعه داران پی کاری گیرند


یکی از مهمترین راهکارهای تقویت دانشگاه های ایران، تخصصی شدن و دادن قدرت به دانشکده هاست که متأسفانه در حال حاضر باعث ضعف تصمیمات ریاست دانشکده ها و تأثیر تصمیمات افراد غیرمتخصص مافوق در جزئیات تصمیمات تخصصی شده است که یک بحث اساسی و کاملا قابل حل است.


مثلا مدیرگروه و ریاست دانشکده باید بتوانند در مورد بودن یا نبودن استاد با اخذ تصمیم از شوراها نظر دهند و اصلا یک مدیر مافوق ستادی نباید از نظر تخصصی وارد این تصمیمات شودو امور هیئت علمی هر دانشکده باید مستقل و غیروابسته به مدیران ستادی باشد.

کاری که بعضی دانشگاه ها در آن موفق و برخی نبوده اند؛ و موارد متعد دیگر، در این مقال نمی گنجداما طرح آن در جای خود ضرورت پیدا خواهد کرد.


به هر صورت توهین به نام یک دانشگاه و درج و تأیید چنین نظرانی در صفحات مجازی و روی سر گذاشتن افرادی که شاید حتی در کنکور ورودی این دانشگاه قبول نشده اما در کشورهای دیگر موفق به نظر رسیده اند؛ به هیچ وجه پذیرفتنی نیست و باعث جریحه دار شدن عده ای دیگر می گردد؛ چرا که می توان به نام بسیاری از دانشگاه های ایران هم به سبب برخی فارغ التحصیلانش توهین کرد و مثلا به دانشگاه شریف، غیر شریف و خیانتکار هم گفت که قطعا چنین رفتاری در انظار عمومی کار صحیحی نیست.






/ 0 نظر / 35 بازدید