برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

یک مقاله تازه از من و همکاران گرانقدرم در مجله علمی-پژوهشی پایش

 بی اغراق می توانم بگویم که کلاسهای روانشناسی محیطی که در دوره کارشناسی ارشد ما  و توسط بنده برگزار برگزار می گردد، فصلی تازه از فعالیت های تحقیقاتی در زمینه روانشناسی محیط در ایران است، که با همراهی دانشجویان ساعی تحصیلات تکمیلی امان،  به لطف الهی،  به زوی اثرات و ثمرات آن تأثیر مثبت خود را بر گسترش این پارادایم در میان معماران و شهرسازان و طراحان منظر ایرانی و حتی خارجی نشان خواهد داد.

در این میان پیگیری و همراهی همکار و استاد ارجمند، جناب آقای دکتر ضرغامی بسیار مفید و مؤثر بوده و  در همین جا از ایشان کمال تشکر و قدرشناسی را داریم، و امیدواریم که این همکاریها ادامه یابد.

در هر حال مقاله "تأثیر عوامل کیفی محیط بر کاهش اختلال رفتاری در کودکان 7-5 سال" در لیست مقالات آماده انتشار نشریه ارزشمند علمی-پژوهشی پایش قرار گرفت، و در این ادرس قابل مشاهده است:

http://www.payeshjournal.ir/Fa/article/Article.aspx?aid=109838&tabid=79

 

«نشریه پایش» مجله‌ای علمی ـ پژوهشی، وابسته ‌به پژوهشکده علوم بهداشتی جهاد دانشگاهی است. این نشریه در قالب فصلنامه (دو ماهنامه از سال 1391) و به زبان فارسی منتشر می‌شود و در برگیرنده مقالات مرتبط با شاخه‌های مختلف علوم بهداشتی است.

 

 

در ادامه چکیده مقاله جهت استفاده محققان و علاقمندان ارائه می گردد:

 

 

عنوان مقاله: تأثیر عوامل کیفی محیط بر کاهش اختلال رفتاری در کودکان 7-5 سال

مؤلفان: اسماعیل ضرغامی، نگار نصیری، شیرین اژده فر، لیلا اژده فر
خلاصه مقاله:
در سال‌های اخیر، جمعیت قابل توجه کودکان در ایران، سبب توجه ویژه‌ای به مسئله آموزش و فضاهای آموزشی کودکان شده است. متأسفانه در ایران، اکثر دبستان‌ها و مهد کودک‌ها در فضاهای فاقد طراحی مناسب و یا در فضاهایی با کاربری غیر آموزشی تأسیس می‌شوند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی برخی از اصول طراحی فضاهای ویژه کودکان با تأکید بر بهره گیری از قابلیت‌های محیطی مؤثر بر رفتار کودکان و رویکرد کاهش اختلالات رفتاری در آنان است. جامعه آماری، از نوع در دسترس و شامل کودکان پیش دبستانی سنین 5 تا 7 ساله در یکی از مهد کودک‌های شهر تهران است. روش نمونه گیری از نوع تصادفی ساده است که از طریق آن تعداد 30 کودک انتخاب شده و به 2 گروه 15 نفری آزمایش و گواه تقسیم شدند. روش تحقیق به کار گرفته شده، نیمه آزمایشی و از نوع طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه گواه و آزمایش بود. برای تحلیل آماری داده‌ها از تحلیل کواریانس (ANCOVA) استفاده شده است.
بر اساس نتایج به دست آمده، می‌توان بیان کرد نورگیری طبیعی و مناسب فضا، ایجاد ارتباط دیداری و شنیداری با محیط خارج از فضای مهدکودک و پیش دبستانی، همچنین ارتباط با فضای سبز و باز و انجام بازی‌های گروهی و هدفمند در فضای باز، بر کاهش نشانگان اختلالات رفتاری در کودکان تأثیر دارد. با به کارگیری نتایج حاصل از پژوهش حاضر، می‌توان اذعان داشت عوامل کیفی ـ کالبدی محیط‌های آموزشی، می‌تواند بر رفتار کودکان تأثیرگذار باشد.
کلیدواژه ها: اختلالات رفتاری کودکان، نور طبیعی، محیط طبیعی و سبز، ارتباط بصری و شنیداری، فضای بازی
+ نگار (رزالیا) نصیری****** Negar(Rosalia) Nassiri PH.D, M Arch ; ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٢
    پيام هاي ديگران ()