برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

 

کار در برخی محیط های مثل بزرگ کردن یک کودک است

مدام نیاز به رسیدگی و مدارا دارد، و هر روز باید تیمارش کنی تا بزرگ شود.

کار امروز من هم ، در حال رشد و بزرگ شدن است

و خوب بزرگ شدنش برایم خیلی مهم شده...

خیلی دوست دارم که همانی شود که لایقش است

و خیلی بهتر از آن باشد، که انتظارش می رود

 

برنامه سمینار داریم و ثبت مجله

تاسیس رشته و جذب و گسترش

 

خدا می داند که چقدر در این سال تحصیلی متحمل فشار کاری شدیدی بوده ام، و  با این همه فشار و چالش، مقدار قابل توجهی فرآورده علمی هدفمند از کلاسهایم استخراج کرده ام...

به بسیاری از دانشجویانم می بالم که پویا بودند و موفق و بعضی وقتها خیلی پیشتر از آن رفته اند که از آنها انتظار داشتم...

مقاله های نیمه کاره خودم هم که کم کم دارد کامل می شود...

 

این وبلاگ را هم نگاه داشته ام برای ثبت همین حرفها

که بگویم، همه چیز ما ایرانی ها نگاه به بیرون و خارج و ینگه دنیا نیست

کمی باید فکرهایمان را عوض کنیم

پویا تر باشیم و قدرت تحمل همدیگر را داشته باشیم

و به جای "من" گفتنها، "ما" بگوییم

مگر چقدر تفاوت دارد آن سمت دنیا با این سمت دنیا...

بالا بودن سرعت اینترنت است و تحقیقاتی بودن جو دانشگاهها و تمایلشان به کارهای گروهی...کمی هم علاقمندی و دلسوزی

اگر رویکرد دانشگاههای ما از آموزشی بودن به پژوهشی بودن و متصل بودن به شبکه های جهانی اطلاعات، تغییر کند... دیگر چه غمی دارد، تحصیل در دانشگاههای ایرانی...

"ما " کمی تغییر می خواهیم

و کمی تحمل...

پس اگر امروز شروع کنیم تا 10 سال دیگر  می توانیم دانشگاههای بهتری داشته باشیم...

+ نگار (رزالیا) نصیری****** Negar(Rosalia) Nassiri PH.D, M Arch ; ۸:٢۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()