برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

تغییر، و خوب و بدهایش

چند وقتی است که خبرهایی در باب یک تغییر را می خوانیم و می شنویم...

اظهار نظرهای متفاوتی را از دوستان و آشنایان می شنویم! این که این تغییر خوب است یا بد!

در حالی که شخصا حرفهای زیادی داشتم برای موافقت ها و مخالفت های خودم با این تغییر... و حتی محاسن و معایبی که ذات این تغییر برای شخص من داشت،

اما امروز می خواهم با رویکردی متفاوت به این داستان بنگرم...

هر تغییر می تواند شروع یک فصل جدید برای فرار از تابوهای بی معنا و قدرت زده، باشد...فرار از اسطوره سازی ها، وهمها و روابط آفت زده....

حداقل شاخصه مثبتش نیز همین است...

هر تغییر می تواند فصلی برای به خود آمدن ما باشد، کمینه اش اینکه راجع به عملکردهایمان بیشتر فکر می کنیم! حداقل از خودمان پرسش می کنیم و پاسخ می خواهیم!

آیا خوب بودیم، آیا قانونمند بودیم؟ آیا پیشرفتی کردیم که بتوانیم امروز از خودمان دفاع کینم؟ آیا می مانیم؟ آیا می رویم؟

پس اشکالش چیست که گاهی تغییر کنیم...

بسیاری از این تغییرات باعث تصفیه و باززایش مجدد است...حداقل در این وجهش مثبت است،

اگر این تغییرها نبود که همیشه باید پیرو یک سبک و یک شیوه اندیشه بودیم و دیگر از تنوع خبری نبود.

امروز سعی می کنم تا از این تغییر استقبال کنم، هر چند ثبات فعلی را نیز مثبت می دانم... تا ببینیم که تقدیر چه آینده ای را رقم خواهد زد...

+ نگار (رزالیا) نصیری****** Negar(Rosalia) Nassiri PH.D, M Arch ; ۸:۱٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()