برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

این کارهای نیمه کاره!

دوروبرم را که نگاه میکنم، ساختمانهای نیمه کاره نگاهم را می خراشند،

کارگرانی که بیهوده در کارگاه این طرف و آن طرف می روند، هم بیشتر روحم را آزار می دهند، از خودم می پرسم اینها با روزی چند تومان مزد، زیر این آفتاب سوزان، بیکاری را تحمل می کنند؟!!

 

نگاهم درد می گیرد از این تصویر تلخ، چشمهایم را می بندم...و

سایه ای در قلبم، مرا در خود فرو می کشد...

کتابی تازه روبرویم ظاهر می شود، که فقط چند صفحه اش، ورق خورده، مقاله ای که ویرایش چند صفحه اش باقی مانده، پروژه ای که فقط چند شب بیداری برای پایانش باقی مانده، کسی که فقط چند دقیقه فکر، برای فراموش کردنش مانده، زندگی تازه ای که فقط چند روز تا شروع کردنش مانده، سفری که فقط چند قدم برای آغاز رفتنش مانده، نامه ای که فقط چند خطش، کم مانده، و...

خیلی "چند" دیگر...

و یک عالمه آرزوی نیمه کاره

و چقدر فکرم درد گرفت از این همه، کار نیمه کاره...

سروصدای ماشینهای ساختمان نیمه کاره، فکرم را درهم می ریزد، می روم سراغ کاغذهایم ...

می نویسم: امروز را به خاطر بسپار، همه "چند" هایت از امروز رو به پایان است...دیگر دلت حوصله درد ندارد...همه اش را به خاطر بیار و یک بار برای همیشه، تمام کن!

+ نگار (رزالیا) نصیری****** Negar(Rosalia) Nassiri PH.D, M Arch ; ۳:٤۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱٤ تیر ۱۳۸٩
    پيام هاي ديگران ()