برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

جهل مرکب

سقراط می گوید:

 من خردمنترین مردمانم زیرا که یک چیز را می دانم و آن اینکه هیچ چیز نمی دانم.

 یا ای جمله که

 "دانش حقیقی این که همی بدانیم که نادانیم."

اگر به این جملات دقت کنیم می بیمیم که رسیدن به چنین جایی نشانه آن است که اندیشمندی به حقیقت جهان پی برده و دانسته که دانستن حقیقتی است مقدس که هر چه که بیشتر بدانی به جهل هایت بیشتر پی خواهی برد.

 

کاش بیشتر به جملات می اندیشیدیم ، تا از این فضای کاذب دانایی که برای خود ساخته ایم بیرون می آمدیم.

اگر در روابط جتماعی نیز دقت کنیم وجود این دانایی های کاذب را در افراد مختلف احساس خواهیم کرد. در حقیقت راه حل برخورد با ناهنجاری های اجتماعی همانا فهم این مطلب است که اول خود باش بعد به دیگری بپرداز! خود را اصلاح کن که اصلاح دیگری به عهده تو نیست! بلکه تو فقط آیینه اویی و همین برایت کافی است.

 

هر خوی بدی دیدی، دانی ز چه می رنجی

 

آن خوی تو است ای جان پس از چه تو می رنجی

 در اصل اصلاح خویشتن و تعدیل و تغییر روش نگریستن انسان به خود و محیط پیرامونش مهمترین اصل زندگی است. در واقع انسان آیینه انسان است و تعاملات اجتماعی بهترین فرصت برای یافتن خویشتن و دیدن خود است.

به عبارتی تا محرم اسرار نشوی متوجه این راز نمی شوی که کسانی که به جهل خود معترفتند از داناترین مردمانند، اما همین افراد از دست کوته بینان و فضل فروشان در رنجند. غرور کاذبی که چنین افرادی را در برگرفته همانی خواهد بود که آنان را به ورطه بلا می کشد، این جهلشان است که دایره نگاه آنان را محدود کرده و مانع پیشرفت روحی و حقیقی آنها می شود. 

 

هدف من از این مقال اول تلنگری به خودم بود که خرنسدم که قدم در راه دانستن جهل هایم گذارده ام و دوم ترسیم آیینه ای برای کسانی است که کم در اطرافم ندیده ام که غرورشان از اندوخته های سطحی و ناچیزشان، ساحت ادب را نیز دریده است!

 

نیچه نیز چنین گفته: زیاده از خود حرف زدن می تواند وسیله ای باشد برای پنهان کردن خویشتن! به این جملات بیشتر بیندیشیم، چون حاصل تفکرند و حاصل عقل و احساس که دو نعمت بزرگند که در اختیار بشر قرار گرفته است.

+ نگار (رزالیا) نصیری****** Negar(Rosalia) Nassiri PH.D, M Arch ; ۱۱:۳٦ ‎ب.ظ ; جمعه ٤ آبان ۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()