برای معماری ایرانی||||||||||||||For Iranian Architecture

اختصاصی برای مادرم

 

این یادداشت اختصاصیٍ اختصاصی مالٍ مادر عزیزتر از جانمه!

به جهت روز معلم خواستم برای مادرم که 7 سال معلم و راهنمای من در دوران مدرسه بودند، تشکر مخصوصٍ مخصوص بکنم.

مادر من هنرمندترین و مسلط ترین معلم روی زمین بودند. حافظه فوق العاده و قدرت اجتماعی بالاشون، از ایشون یک موجود بی نظیر ساخته بود که من همیشه پیششون کم آورده و میارم!

نمایندگی معلمان تبریز،احضار از طرف ترسوهای ساواکی به سازمان اطلاعات و امنیت کشور به جهت حمایت از حق دانش آموزان مدرسه غیاث تبریز در برابر مدیر مدرسه٬سالها مدیریت و نظامت چند مدرسه بزرگ و همینطور مدیریت یک شرکت متعلق به امور بانوان از جمله افتخارات مامانٍ بی نظیره منه...که تمام زندگیم مال ایشونه.

مادرم بارها در دوران کارشون به عنوان معلم نمونه شهر و استان انتخاب شدند، محبوب ترین معلم مدرسه ما بودند، طوری که من نتونستم هیچ وقت در اون دوران دوست صمیمی پیدا کنم! چون همشون مامانم رو بیشتر از من دوست داشتند و اگه هم با من دوست بودند به خاطر ایشون بود و من همیشه مقهور صمیمیت های مامان با دوستان و همکلاسیهام می شدم!!!(خوب این هم از مضرات یک مامان فوق العاده ست دیگه !)

 

سخنور، باهوش، معاشرتی، مهربان، هنرمند، نقاش، خانه دار، عاشق، همیشه نگران بچه هاش، همیشه باحال، حساس، همه فن حریف، در یک کلام فوق العاده، به شکلی که من همیشه و همیشه وقتی خودمو باهاشون مقایسه می کنم٬ کم آورده و میارم!

 

اگر مامان نبود من هیچ وقت معمار نمی شدم، چون پاپام می خواست که من دندانپزشک بشم و می خواستن منو بفرستن آلمان! اما مامانی پشتم وایستاد...

   به هر حال حالا این شدم که هستم! و دنیای من هم شده مادرم...

لینک صفحه